O.L.V.-Kerk van Dendermonde
Voor de O.L.V. Kerk van Dendermonde staat het standbeeld van Pater Pieter Jan De Smet of Petrus Joannes De Smet. Pater De Smet ging eerst studeren naar de US. Hij kwam terug naar België maar leerde weer naar Missouri in 1837en begon hij zijn missiewerk bij de Indianen. Hij kwam regelmatig terug naar Europa om geld te verzamelen voor zijn roodhuiden. De Amerikaanse regering erkende zijn grote invloed op de Indianen en belastte hem met verscheidene vredesopdrachten. Pater De Smet overleed te St. Louis in de nacht van 22 op 23 mei 1873.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Munkzwalm
Munkzwalm is de hoofdgemeente van de fusiegemeente Zwalm, waar onder meer de gemeentelijke diensten gevestigd zijn. Het dorp ligt in een golvend landschap, doorsneden door de Zwalm.
Auteur: RouteYou
Meer informatie
Deelgemeente

Te Rullegem
Tussen fietsknooppunt 27 en 34 dichtbij het centrum van Herzele in de Molenstraat maak je kennis met een eeuwenoude staakmolen. De molen Te Rullegem was eertijds een banmolen. Momenteel wordt er door een team van vrijwilligers regelmatig gemalen. De molen is te bezichtigen. Knooppunt 34 bereik je via knooppunt 32 door de Kanunnikstraat te nemen, Evendael te kruisen en in Solleveld linksaf het oude Mijnwerkerspad te volgen. Helemaal beneden in Evendael op de grens met Sint-Lievens-Esse, een eindje links van dit pad (je moet er echt naartoe om het te kunnen zien) tref je nog de restanten van het waterwiel van 't Watermeuleken. Een verkorting is mogelijk door de Molenstraat verder in te fietsen, voorbij de Molenbeek (de Bataaf was vroeger ook een watermolen) richting dorp Woubrechtegem waar je inpikt op het fietsknoopunten netwerk bij knooppunt 34, richting 40 (c) foto: Eddy De Saedeleer
Auteur: windmolens
Meer informatie
Windmolen

Huisekoutermolen
De Huisekoutermolen is een houten draaimal die tot 1971 in Waregem stond, waar hij Hoogmolen werd genoemd en voor het eerst in 1512 werd vermeld. Het is echter moeilijk om de molen te dateren, omdat sommige van zijn delen in de loop der tijd meer dan eens zijn gerenoveerd. De verplaatsing van de molen naar Huise bood de kans op een grondige restauratie. Tegenwoordig maalt hij opnieuw en draait hij regelmatig.
Voor meer informatie klik hier.
Auteur: Itinéraires cyclistes BMW
Windmolen

Begijnhof van Dendermonde
Het Sint-Alexiusbegijnhof is een pleinbegijnhof dat dateert van 1288. De 61 woningen, gegroepeerd rond een grasplein met een kerkje, vormen een oase van rust in het hart van de stad. Net als het Belfort werd ook het begijnhof in 1999 door UNESCO geklasseerd als Werelderfgoed. Begijnhofmuseum Om de herinnering aan de begijnen levendig te houden werd een kleine woning (nr. 11 - H. Bonifacius) ingericht als begijnenwoning. In 1975 is het laatste begijntje, Grootjuffrouw Ernestine De Bruyne, gestorven. Haar voormalige woning (nr. 25 - H. Begga) werd ingericht als het tweede luik van het begijnhofmuseum. Volkskundemuseum Het begijnhof herbergt ook een Museum voor Volkskunde. Verspreid over drie verdiepingen en talrijke kamers, maken we hier kennis met het huishoudelijke, het arbeids- en het ontspanningsleven van vorige generaties.
Auteur: Stichting Open Kerken
Begijnhof

Sint-Gertrudiskerk
De oude kerk uit de 12de/13de eeuw is afgebroken. In 1866 werd de nieuwe kerk ingewijd. Ze kreeg twee zijbeuken, een ingebouwde westertoren en een hoge middenbeuk.
Een reeks zuilen met apostelbeelden scheidt de hoofdbeuk van de zijbeuken. De stijl is eclectisch, hier ook “Rundbogenstil” genoemd: een combinatie van romaanse, gotische en byzantijnse elementen. Het decor is neogotisch.
Erin bevinden zich schilderijen van J. Pauwels (Christus dood op de schoot van zijn moeder), Bertolotti (Hemelvaart van Maria), J.B. Paggi (Christus, de apostelen en St.-Bernardus) en een paneel toegeschreven aan Hugo Van der Goes (Miraculeuze Mis van St.-Gregorius). De patroonheilige St.-Gertrudis van Nijvel is aanwezig op twee schilderijen van De Riemaecker, maar ook (met haar zus Begga en nicht Wilfretrudis) op de doopvont. Bekijk verder het hoofdaltaar met retabel, het gerestaureerd orgel en een reeks beelden, kandelaars en wijwatervaten die nog uit de oude romaanse kerk voortkomen.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Beestig gebied
De Scheldenatuur is zo speciaal dat Vlaanderen internationale afspraken heeft gemaakt om ze te beschermen. Er worden natuurdoelen geformuleerd en aangepaste gebieden ingericht waar bepaalde soorten dieren zich kunnen voortplanten en hun vetreserves aanvullen. Een doelsoort is bv de purperreiger. De combinatie van grasland, sloten, rietland en zoete schorren maakt van deze regio een van de meest beloftevolle zones voor purperreiger langs de Schelde. Iets om in de gaten te houden!
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Natuurgebied

Station Schoonaarde
Station Schoonaarde is een spoorwegstation op spoorlijn 53 in Schoonaarde, een deelgemeente van de stad Dendermonde. Het is nu een stopplaats.
Schoonaarde beschikt over een stationsgebouw dat dateert uit de tijd dat de standaardisatie ingezet werd. Groep Gent en Doornik bouwden identieke stations, naast Schoonaarde kan dit gebouw nog teruggevonden worden in Leupegem en Frasnes-lez-Buissenal. Op 1 juli 2004 werd het stationsgebouw gesloten. Sinds 2014 staat op het perron een biljetautomaat.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Brouwerij Van Den Bossche
Brouwerij Van Den Bossche is een brouwerij in het Belgische en Oost-Vlaamse Sint-Lievens-Esse, deelgemeente van Herzele. De brouwerij werd opgericht in 1897 en is nog altijd in handen van dezelfde familie. Arthur Van Den Bossche (1875-1925) startte zijn brouwerij in 1897 op het Sint-Lievensplein van Sint-Lievens-Esse. Hij was de schoonzoon van de brouwersfamilie Callebaut uit Wieze, nu bekend als bereiders van chocolade. Na de dood van Arthur in 1925 bouwden zijn echtgenote en hun zonen Willy en Marc Van den Bossche het bedrijf verder uit. In 1975 kwam Ignace Van Den Bossche, zoon van Mark, als vennoot in de brouwerij en in 1981 werd hij zaakvoerder. Momenteel is de vierde generatie actief in de brouwerij. De nu bekende bieren zijn Pater Lieven Blond, Pater Lieven Triple, Pater Lieven Bruin, Kerst Pater, Lamoral Degmont en het langste tot nu gebrouwen bier Buffalo, dat per toeval voor het eerst werd gebrouwen in 1907. Tijdens een voorstelling van het Circus Buffalo Bill in Sint-Lievens-Esse had door vergetelheid het productieproces een andere wending gekregen, maar het bier bleek desondanks in de smaak te vallen. Men kan dit bedrijf, dat gelegen is aan het prachtige dorpsplein aldaar, ook bezoeken.
Auteur: pmoerman
Brouwerij

B&B De Notelaar
Ben je wandelaar, fietsliefhebber, natuurliefhebber? Hou je van natuur, cultuur, historiek of lekkere restaurants? Je vindt het bij 'B&B De Notelaar' Het landhuis Het landhuis – gerenoveerd in landelijke stijl – maakt deel uit van een oude hoeve van begin vorige eeuw. Het huis is vooraan en aan de zijkant omgeven met akkers. De grote tuin biedt zicht op een natuurgebied met daarin een 17de eeuwse watermolen, de Vanderlindens molen. Midden in onze tuin staat een prachtige notelaar die getuigt van vervlogen tijden. De kamers Op de zolderverdieping zijn er twee kamers voor twee tot vier personen. De kamers zijn voorzien van een dubbel bed en een zitruimte. Daar staat een dubbele slaapcanapé als gezellige bank voor de TV. Er kan zelfs nog een kinderbed bij. Iedere kamer is voorzien van splinternieuwe badkamer met douche, lavabo en toilet. Ontbijt Iedere morgen staat een uitgebreid, lekker en gezond (zo veel mogelijk biologisch) ontbijt voor je klaar! Wandelen en fietsen Wil je wandelen, fietsen of gewoon genieten? Alle toeristische info ligt voor je klaar in onze gemeenschappelijke ruimte! De omgeving Zag je de zwalmstreek al? Genieten van heuvel tot vallei, tussen velden en bossen, langs beekjes en rivieren? Het verleden van de vele watermolens ontdekken. Rondritje maken langs kleine dorpjes met gezellige pleintjes? Genieten van vele streekgerechten en dranken. Dit in de gemoedelijke sfeer van de Zwalmstreek. Je bent er van harte welkom! De watermolens De watermolens zijn onze oudste en merkwaardigste getuigenissen van ambachtelijke en industriële archeologie. Zwalm mag terecht pronken met zeven watermolens, waarvan vier op de Zwalm. Je zal gefascineerd zijn door het vallende, kolkende water, door het eindeloos geruis en de beweging, door het mysterieuze van een ingewikkeld gemaal. Achter onze tuin staat de Vanderlindensmolen op de Peerdestokbeek, verscholen tussen het kreupelhout. Hij deed ooit dienst als wasmolen en blekerij.
Auteur: B&B De Notelaar
B&B

Brasserie/Restaurant De Afspanning
Kidsentrips vertelt het volgende over de De afspanning: "Een speelkamer met een voetbaltafel, televisie, gameconsole en heel wat speelgoed zou al voldoende moeten zijn om jullie te overtuigen. De afspanning heeft een eerder traditionele kaart met heel wat keuze voor de kinderen."
Auteur: Dromos
Horeca

Abdij van Drongen
In de middeleeuwen circuleert de legende dat de abdij gesticht werd in de 7e eeuw. Er bestaan twee versies van deze stichtingslegende. Volgens de ene wordt de abdij gebouwd door ene Basinus, koning van Basotes, de andere legende laat de abdij teruggaan op de H. Amandus van Gent. Deze stichtte in die tijd de Sint-Baafs- en de Sint-Pietersabdij in Gent. De eerste geestelijken waren seculiere kanunniken (koorheren). De Noormannen verwoestten de abdij maar onder Boudewijn II de Kale, graaf van Vlaanderen en heer van Drongen, werd zij heropgericht.
Auteur: Windekind
Abdij

Jaagpad langs de Schelde
Matthias M.R. Declercq schreef in 2016 een boek over een groep wielrenners die elkaar langs dit jaagpad leerden kennen. Vijf jongens, vijf aardige jongens. Min of meer bij toeval ontmoeten ze elkaar in de loop van een paar jaar, aan het begin van deze eeuw, omdat ze alle vijf één doel kennen: de koers. Ze ambiëren allemaal een carrière als profrenner. Op het jaagpad langs de Schelde, van Gent naar Oudenaarde, trainen ze samen. Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Ze zijn jong, viriel, populair, en schoppen het inderdaad tot profwielrenner. Their finest hour, als ze het eenmaal zijn. Maar het leven blijkt harder dan de droom. Wat hen samenbracht, de koers, rukt hen ook uit elkaar. Ongenadig en definitief. Vijf jongens, vijf aardige jongens.
Auteur: Dromos
Pad

Gerard Reve
Gerard Reve (14 december 1923, Amsterdam, Nederland - 8 april 2006, Zulte, België) was een Nederlandse schrijver. Hij begon te schrijven als Simon van het Reve en adopteerde in 1973 de kortere Gerard Reve. Samen met Willem Frederik Hermans en Harry Mulisch wordt hij beschouwd als een van de "Grote Drie" van de Nederlandse naoorlogse literatuur. Zijn roman De vierde man uit 1981 vormde de basis voor de film van Paul Verhoeven uit 1983.
Auteur: kwaremontkoersekaffees
Graf

Museum Roger Raveel
Het museum is tijdelijk gesloten wegens renovatiewerken. Aan het Roger Raveelmuseum kan je starten met een wandeling doorheen het kunstdorp. De kaart ervan en meer informatie:  Roger Raveel wandelroute | Routen
Het Roger Raveelmuseum is gevestigd in een strak, wit hedendaags gebouw ontworpen door architect Stéphane Beel en ligt in de pittoreske Machelse dorpskern.
Naast de vaste collectie met werken van kunstenaar Roger Raveel, zijn er ook regelmatig tentoonstellingen.
Om de 2 jaar gaat de biënnale er door. Dit is een samenwerking tussen het museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel) en het museum Dhondt Dhaenens in Deurle.
Het Roger Raveelmuseum is eveneens toeristisch loket waar je gratis toeristische brochures kan afhalen en waar je toeristische informatie kan opvragen.
Aan het Roger Raveelmsueum start de Roger Raveelwandelroute ( 3,75 km). Deze route is bewegwijzerd en de wandelkaart is verkrijgbaar in het museum.
Openingsuren: woensdag t.e.m. zondag van 11.00 tot 17.00 uur.
Auteur: Toerisme Zulte
Kunstmuseum

Burst Fietsenstalling f1
Type: Openbare Fietsenstalling Eigenaar: NMBS Beheerder: B-Parking (NMBS) Publieke toegang: ja Overdekt: ja Total capaciteit: 62 Prijs: Gratis
Auteur: Velopark.be
Fietsstalling

De Radio
Er zijn vele redenen om halt te houden in De Radio: zijn interieur met bommalook, zijn authentieke plankenvloer, zijn biljarten, zijn collectie kinderstoelen, zijn stevige gerechten, zijn aanstekelijke ambiance,... Maar dé reden is misschien wel Urthel. Je krijgt dit plaatselijke Ruiseleedse biertje hier immers van het vat geserveerd. Installeer je dus op een van die gigantische toogkrukken en geniet met volle teugen. De Radio is ook de perfecte locatie voor families met kinderen. Een ruime speelhoek en buitenspeeltuin zorgen voor uren vertier terwijl de (groot)ouders heerlijk tafelen.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Restaurant

De Gulke Putten
Het gebied is een schitterend voorbeeld van het samengaan van natuur en techniek. Dat de Gulke Putten bewaard bleven als heidegebied, heeft te maken met het Radio-Elektrisch Centrum in Wingene-Ruiselede. De omgeving van de zendmasten moest open en bosvrij gehouden worden. Er werd dus volop gemaaid en gekapt, zodat de heide bewaard bleef. Het Zendstation is nu nog in werking, terwijl de oude radiozendinstallaties als industriële archeologie beschermd zijn. Wie dieper het natuurgebied in wil, kan dit doen in groep o.l.v. een gids of via de wandelingen voor Natuurpuntleden. www.natuurpunt.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Natuurgebied

Visvijver Drongense Lijnvissers
Van Halewijn wordt wel eens gezegd dat het de vierde woonkern van Drongen is. Het is de meest landelijke uithoek van de gemeente en het heeft geen eigen centrum of een kerk. Wel heeft het een mooie visvijver. Bescheiden van omvang maar mooi ingeplant, gezellig en erg rustig. De visvijver, met een mooi witvis- en karperbestand, is privé domein en wordt uitgebaat door de vzw Drongense Lijnvissers. Deze vissersclub baat er ook een kleine kantine uit met terrasje. Passerende wandelaars en fietsers die er mee van de rust willen komen genieten zijn er eveneens welkom. Iedereen die over een visverlof beschikt kan op de visvijver een lijntje werpen. Gedurende het seizoen organiseert de vissersclub er regelmatig wedstrijden.
Auteur: Pasar Drongen
Visvijver

Veer over de Schelde
Het veer van Schellebelle is een van de oudste overzetten op de Benedenschelde. Het veer zou aan het begin van de 13e eeuw ontstaan zijn nadat de Scheldeloop gewijzigd was waardoor de landelijke wijk Aard van Schellebelle werd afgesneden.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Veer voor voetgangers en fietsers

Kerkhof Sint-Pietersveld Wingene
Het kleine kerkhof op de grens van Ruiselede en Wingene, dat in 1854 in gebruik werd genomen als begraafplaats van de ‘Ecole de Réforme de Ruyslede’, werd in 2002 erkend als bouwkundig erfgoed en beschermd cultuurhistorisch landschap.
Om het in onbruik geraakte stukje erfgoed op te waarderen, besloot de Vlaamse Landmaatschappij in 2017 al om het kerkhof opnieuw in te richten. De toegangspoort en de calvariekapel worden behouden en 22 graftekens met erfgoedwaarde, waaronder het centrale grafmonument, worden gerestaureerd.
De begraafplaats werd gebruikt voor het begraven van directeurs, personeelsleden en in de beginjaren ook de kostgangers van de instellingen in Ruiselede en Beernem. Vóór de aanleg van de begraafplaats werden, tussen 1849 en 1853, de jongens van het gesticht op het kerkhof van Ruiselede begraven. Het vlakbij gelegen Veldkapelleke hoort bij de gemeente Wingene.
Halverwege het pad staat centraal het neogotische grafmonument van Guillaume Poll, de eerste directeur van de instelling en gestorven in 1867.
Auteur: Willem Vandenameele
Begraafplaats

Koortskapel Sint-pieterveld Wingene
Voorheen stond hier een O.L.V. beeld op een paal. Omstreeks 1776 werd een stenen kapel opgericht.
Oorspronkelijk was dit een bidplaats omdat er geen parochiekerk in de buurt was, maar dit oord groeide snel uit tot een soort bedevaartsoord waar men van heinde en ver naar toe kwam om te bidden en vooral, om de koorts af te binden. Men spreekt dan ook van een koortskapel.
Aan de "ommegang" of wegel in het bosje omheen het veldkapelleke, hing aan zeven linden telkens een nis met Lieve-Vrouwbeeld erin en tussen twee aan de voet samengegroeide linden stond een indrukwekkende Kruislieveheer. Die linden staan er nog doch een nieuw hoog kruisbeeld werd op de heuvel bij de kapel opgericht.
Men deed driemaal de ommegang, bad bij het kruisbeeld en sommigen voegden aan hun devotie een superstitieus gebaar toe: om een of meerdere van die lindeboompjes bonden zij een lint "om de koorts af te knopen". Het waren linten van allerlei soort en kleur: witte, blauwe, sierlijke of eenvoudige reepjes vod of touw.
Humoristen vertellen dat vrouwen er ook kousenbanden aan bonden, Met Kapellekensdag hingen pakken linten aan de bomen te slingeren. Mettertijd vielen zij door winden en verrotting af. Ook werden zij door kwajongens afgerukt. Op school te Doomkerke werd dat gebruik "superstitie'" genaamd.
Het kapelletje werd destijd zeer druk bezocht en zeker op 25 maart, kapelletjesdag, wanneer de grote prijs van Sint-Pietersveld gereden wordt is er een volkstoeloop. Die dag groeide in de loop der jaren uit tot een echte kermisdag met de gebruikelijke volksfeesten en een wielerkoers, de grote prijs Sint-Pietersveld.
Omstreeks 1960, bij de verbreding en modernisering van de weg naar st. Maria-Aalter, liep de kapel gevaar te zullen verdwijnen doch men vond een oplossing: trapjes en linden vóór de toegangsdeur verdwenen en een deur werd achteraan de kapel aangebracht.
Met het slabakken van de Maria-devotie ging ook de beeweg teloor. Meer nog: de oude nissen en. beeldjes waren al lang verdwenen. toen zij door toedoen van een dame uit de buurt door nieuwe vervangen werden doch eveneens aan kunst- en antiekdiefstal ten prooi vielen. Het kapelletje zelf wordt nog zelden gebruikt; het stond zelfs bestendig gesloten omdat het de laatste tijd alleen diende tot rust- en slaapplaats van zwervers. en dompelaars. Alleen de traditie "Kapellekensdag" met de nodige feestelijkheden is blijven bestaan doch Maria-devotie is hierbij vergeten.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Emile Claus - "De communicanten", 1893 - Belfius collectie
Claus schilderde zijn petekind Eva toen ze samen met de andere communicanten de kerk van Machelen-aan-de-Leie verliet. Het zicht van deze kerkwegel vanuit de Leihoekstraat is grotendeels bewaard gebleven. Aan de andere kant van de kerk ligt Machelenput, de nu afgesneden Leiearm die meermaals een inspiratiebron was voor schilders zoals Albert Saverys, Modest Huys en Roger De Backer.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Emile Claus - "Vlasoogst in Vlaanderen", 1885
Het verbouwen van vlas situeerde zich langs de Leie tussen Petegem-Deinze en Wervik, en in de Mandelvallei. De rootkwaliteit van het Leiewater was uitstekend, en het vlas uit de Leiestreek stond bekend als het beste ter wereld. De Leie kreeg bijgevolg haar bijnaam “The golden river”. Omwille van vervuiling en geurhinder werd het roten in de rivier afgebouwd en verplaatst naar roterijen. Tegenwoordig, vooral in Frankrijk, wordt het vlas meestal geroot op het veld (dauwroten).
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Kalkense Meersen
De Kalkense Meersen zijn een adembenemend natuurgebied dat bezoekers betoverd met zijn ongeëvenaarde schoonheid en diversiteit. Dit uitgestrekte landschap van 600 hectare is een lust voor het oog, waar de natuur zich in al haar pracht ontvouwt. Wandel deels door het schilderachtige coulissenlandschap, waar hagen en bomenrijen de weidse graslanden omzomen, en laat je verrassen door de afwisseling van open en halfopen gebieden. De alluviale gronden vormen een tapijt van weelderige graslanden, een paradijs voor flora en fauna. Maar de Kalkense Meersen hebben nog meer te bieden. Verspreid door het gebied vind je zandige donken, licht verheven en drogere plekken die het landschap verrijken. Hier zie je een ander aspect van dit gebied. Op deze donken worden gewassen verbouwd. Deze unieke combinatie van natuurlijke en cultuurhistorische elementen maakt de Kalkense Meersen tot een absolute topper voor natuurliefhebbers, wandelaars en fietsers. Ontdek zelf waarom dit gebied wordt beschouwd als een van de laatste uitgestrekte Scheldemeersen en laat je betoveren door de rust, de biodiversiteit en de ongerepte schoonheid van dit Vlaamse natuurjuweel.
Auteur: Pascal Brackman
Natuurgebied

Schepenhuis Herzele
Het gemeentehuis van Herzele is ook bekend als het Schepenhuis
De exacte bouwdatum van het huidige Schepenhuis is onbekend, maar de eerste officiële vermelding dateert uit 1571, waarin het wordt genoemd als de “Herberghe Sinte Martin staende ande halle ende marckt van herseele”. Dit suggereert dat het gebouw mogelijk nog ouder is.
In de loop van de 18e eeuw, toen de functie van "schepen" verdween, onderging het gebouw enkele grondige aanpassingen, waaronder de toevoeging van een nieuwe toren. In 1778 werd het verkocht aan de graaf van Lichtervelde, de toenmalige Heer van Herzele. Sindsdien heeft het gebouw afwisselend dienst gedaan als herberg en gemeentehuis.
In recente jaren (2025) zijn er plannen gemaakt om het Schepenhuis te renoveren en een nieuwe bestemming te geven. Het gemeentebestuur van Herzele heeft het gebouw verkocht aan een privé-partner met de bedoeling er een horecazaak en winkel in onder te brengen. Het doel is om het Schepenhuis om te vormen tot het "kloppend hart" van de gemeente.
Schepenhuis van 1951-1952, geïnspireerd op architectuur uit de 18de eeuw.
Auteur: Willem Vandenameele
Gemeentehuis

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van 7 Weeën
De kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën, gaat minstens terug tot de 17de eeuw. Oorspronkelijk stond ze bekend als de Onze-Lieve-Vrouw van Smartenkapel. In 1959 werd ze herbouwd met gebruik van het oorspronkelijke materiaal.
Opvallend is de gevelsteen uit 1666 met het opschrift: “Droeve Moeder weest gegroet, goeden Schepper Jesus soet, vryde die hier voorby nu gaet, op den wegh van alle quaet. A° 1666.”
Verder springt de grafsteen van priester J.F. Pauwelaert (†1772) in het oog.
Binnen bevindt zich een houten altaar met onder meer een voorstelling van de Mater Dolorosa.
Context
De titel “Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën” verwijst naar de zeven smarten van Maria, een devotie die vooral in de 17de eeuw sterk leefde.
Auteur: Pasar Lebbeke
Kapel

Sint-Alexiusbegijnhof
Het Sint-Alexiusbegijnhof is een klein paradijs, verscholen voor de anders zo rumoerige stad. Hier zijn rust en stilte heer en meester. In 1998 kreeg het begijnhof de status van UNESCO Werelderfgoed. En als je het begijnhof binnenwandelt, begrijp je ook meteen waarom.
Auteur: Visit Dendermonde
Begijnhof

Kasteel van Roborst
Verscholen in het hart van het schilderachtige Roborst (Zwalm) ligt het Kasteel van Roborst, een landhuis dat bezoekers meevoert naar de elegante late 18e eeuw.
Dit kasteel, ook bekend als het Ridder d'Iweins d'Eeckhoutte, is een prachtig voorbeeld van vroege classicistische architectuur in België en staat sinds 1996 beschermd als monument en dorpsgezicht.
Het kasteel werd in 1799 gebouwd en is een zeldzaamheid in de regio. Het ontwerp is namelijk geïnspireerd op het befaamde Franse lusthuis Château de Bagatelle nabij Parijs. Vóór 1799 bevond zich op deze locatie al het middeleeuwse ‘zeventorenkasteel', waarvan enkel ‘de duivelstoren' bewaard is gebleven.
Enkele opvallende kenmerken van dit classicistische meesterwerk zijn de oorspronkelijke structuur in de vorm van een paviljoen, wat de elegantie en lichte uitstraling verklaart en de achtergevel die bijzonder is door het halfrond uitgebouwde middenrisaliet, bekroond met een grote koepel en een belvedère (uitkijkpunt).
In de vroege 20e eeuw werd het kasteel aangepast en vergroot met twee zijrisalieten, waardoor het de statige vorm kreeg die we vandaag zien.
Het kasteel is omgeven door een prachtig landschapspark van 5,5 hectare. Dit domein is op zich al een bezienswaardigheid: het park wordt gekenmerkt door grote vijvers die gevoed worden door dezelfde lokale bronnen die de unieke waterkersteelt in Roborst mogelijk maken. In het park zijn nog overblijfselen te zien van een middeleeuws kasteel dat hier oorspronkelijk stond. In de 19e eeuw werden deze ruïnes in een romantische sfeer gebracht en dienen ze als decoratieve folly.
Het voormalige poortgebouw van het kasteel is nu het oude gemeentehuis van Roborst, wat de link tussen het landhuis en de dorpskern benadrukt.
Nabij het kasteelpark ligt het hof ten Dale met daarachter een kunstmatige heuvel met de puinen van een laat-middeleeuwse burcht. De ruïnes werden in de 19e eeuw in een romantische sfeer gebracht; De kasteelsite werd wellicht in de 11de eeuw opgetrokken door de heren van der Gracht. Het bestond uit een opperhof en een neerhof, die tegen elkaar lagen.
Kasteel

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van La Salette - Roborst
De kapel dateert vermoedelijk uit de tweede helft van de 19e eeuw (circa 1866) en is uitgevoerd in een sobere, maar elegante neoclassicistische stijl.
De kapel is een getuige van de diepe devotie in de Zwalmstreek en is specifiek gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van La Salette. Deze toewijding verwijst naar de erkende Mariaverschijning in 1846 in La Salette-Fallavaux, Frankrijk, waarbij Maria verscheen als de 'Wenende Moeder', de middelares van de zondaars. Het is een van de zeventien verschijningen die officieel erkend zijn door de Katholieke Kerk.
Maria verscheen aan twee ongeletterde herderskinderen: de 15-jarige Mélanie Calvat en de 11-jarige Maximin Giraud.
Het interieur, bereikbaar via de karakteristieke deur, is sober en nodigt uit tot bezinning bij het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Salette met de twee herderskinderen.
Kapel

BRM Ardooie 2026 (R)
Van Hogebrug 62, 9280 Denderbelle, België
Naar Hogebrug 67, 9280 Denderbelle, België
Routering Racefiets - kortste, Racefiets - mooiste, Kortste - OSM